Niet de race maar de reis – Jolanda Linschooten

Oordeel: 9

In 2015 kwam ‘Niet de race maar de reis uit’. Toentertijd heb ik het meteen gekocht en gretig gelezen. Omdat dit boek nog ontbrak in mijn lijstje met recensies, heb ik het met veel plezier herlezen.

In het boek beschrijft Jolanda Linschooten haar tocht van het zuidelijkste puntje van Engeland (Land’s End) naar het meest noordelijke deel van Schotland (John O’Groats).
En dat deed zij rennend.

Ik herhaal: rennend.

In haar uppie, met een tentje, wild-kamperend.
Wat een heldin.

Jolanda Linschooten heeft een heldere schrijfstijl die weet te boeien. Wanneer zij de gebieden beschrijft waar ze doorheen rent, krijg je zin om daar zelf ook te gaan lopen.
Kustpaden, heuvels, moerassen, bergen en bossen, alles krijgt ze voor haar kiezen. Ik heb zelf een flink deel van Groot-Brittannië en vooral Schotland op de motor doorkruist en weet hoe prachtig het daar is. Maar om dat rennend te doen is toch wel een overtreffende trap.

Recht uit het hart beschrijft zij de vreugde van het rennen door de natuur. Maar ook de teleurstellingen en dieptepunten die zij ervaart. Dat maakt dat je bij het verhaal betrokken raakt.
Daarnaast gaat zij de confrontatie aan met spoken uit het verleden.
Zelf vond ik dat dat soms wat veel en intiem werd, maar dat valt echt onder de categorie ‘een kniesoor die daar op let’.

Dus; wil je een mooi boek over hardlopen lezen wat je meesleept naar prachtige streken?
Niet de race maar de reis!