Bietensap, gelletjes en nog meer lekkers

Een open deur; gezond eten is altijd een goed idee.
Dus veel groenten en fruit, niet teveel – bewerkt – vlees, vette vis etc, iedereen kent het riedeltje wel. Dat gaat natuurlijk hand in hand met het mijden van slechte vetten (chips, kant-en-klaar maaltijden) en suikers (snoep, koek). Affijn; dat is ook wel bekend.
Ik ben niet Roomscher dan de paus en ga me af en toe best eens te buiten aan een patatje met.
Dat is ook geen probleem, zolang de boel in evenwicht is. Niet te moeilijk over doen.
‘s Avonds vaak nog een handje nootjes, schijnt heel gezond te zijn en is erg lekker.

Bietensap
Een paar keer per jaar loop ik een wedstrijd waarin ik echt wil pieken. Meestal is dat een marathon.
Dan begin ik een week van te voren met twee glazen bietensap per dag.
Het spul van Zonnatura vind ik het makkelijkst weg te werken.

Echt lekker is het niet, maar het is binnen te houden.
De grote truc is: zorg dat je het niet ruikt.
Soms gooi ik het s’ avonds in een wijnglas, dan lijkt het nog wat…
Maar waarom zou je eigenlijk bietensap gaan drinken?

Nou, je gaat er prachtig roze van plassen!

Nee natuurlijk niet daarom, (maar je moet er wel rekening mee houden, de eerste keer kan je er best van schrikken) het schijnt gewoon er goed te zijn. Kort door de bocht; door het nitraat in bietensap (wat wordt omgezet in nitriet, wat wordt omgezet in stikstofmonoxide) gaan spieren efficienter om zuurstof. Er is veel te vinden over het effect van bietensap onder andere via deze link.

Carbo-loaders
Sinds ik twee keer tegen een hongerklop ben aangelopen (en dat is bijna letterlijk ‘tegenaan lopen’) ben ik voor de grote afstanden begonnen met carbo-loaders. Zeg maar het efficiënte alternatief van pasta-maaltijden wegwerken. Het doel is om veel koolhydraten binnen te krijgen wat jouw lichaam als brandstof gebruikt tijdens langdurige inspanningen. Dat werkt goed.
Ik bestel het via sportvoedingwebshop en het bevalt mij prima.

Tijdens de loop
Om de ontmoeting met de ‘man-met-de-hamer’ zo lang mogelijk uit te stellen (of liever nog; deze kerel helemaal niet tegen te komen), werk ik tijdens de lange inspanning een aantal gelletjes weg. Gemiddeld één per uur. Ik heb verschillende merken geprobeerd:
– Isostar. Brrr; niet weg te krijgen
– SIS. Gaat wel. Niet echt smakelijk, maar het is te doen.
– OTE. Een streepje beter weg te krijgen en smakelijker.
– Gelletjes van Sportvoedingwebshop. Ik ben fan. Behoorlijk vloeibaar (je hoeft het niet weg te spoelen) en best ‘lekker’. Maar echt smakelijk wordt het nooit.

Daarnaast neem ik ook op driekwart van de loop een magnesiumshot (ook weer van Sportvoedingwebshop; het lijkt wel reclame). Om kramp te voorkomen.

Voegt dit nu allemaal echt iets toe?
Ik weet het niet, er zit ook vast een deel tussen de oren. Maar het geeft mij het idee dat ik zo controle houd over wat ik doe en dat geeft mij in ieder geval een goed gevoel.