Schoenengedoe. Worden we in de mailing genomen?

Jaarlijks loop ik tussen de 2000 en 3000 kilometer. Dat betekent dat ik tenminste twee paar schoenen verslijt, of zelfs drie paar. In de eerste periode ging ik dan braaf naar de renschoenenwinkel (en dat is wanneer je met hardlopen start zeker aan te raden!), maar het viel me op dat je eigenlijk altijd met het duurste paar de winkel verliet. Altijd absoluut goede schoenen.

Mijn oude schoenen gooi ik niet weg, maar schroef ze aan het plafond in de schuur. Inmiddels bijna 20 paar.

Marketingblabla
Reken op 150 à 160 euro per paar en dat loopt in een jaar toch aardig op. Noem me een zuinige aap, maar ik had toch steeds het idee dat ik slachtoffer was van een uitgekiende marketingstrategie.
Dus begon ik online schoenen te kopen. Hetzelfde model wat ik had, inmiddels was er dan vaak al een nieuw model uit, waar je vaak een derde minder voor betaalde.
Ik geloof er echt geen zak van dat al die vernieuwingen aan die modellen ook altijd verbeteringen zijn. Er zit een heleboel blabla bij.

Puma
Hoe dan ook; ik gun iedereen zijn nering, maar het voelde voor mij toch beter om een stuk minder te betalen. Eén probleem bleef wel altijd bestaan. Ik heb smalle voeten en bijna alle schoenen zijn te breed voor mij. Met als gevolg dat ik de veters flink moest aantrekken om ze niet om mijn voeten te hebben zwabberen. Daarvan was weer het gevolg dat de tong vaak ‘opkrulde’ en er vervelende drukpunten ontstonden op de bovenkant van mijn voeten.

Vooral de Saucony’s lopen erg goed – die Nike’s (die donkerblauwe) zijn waardeloos -, maar ja, je ziet die deuken zitten bij de tong.

Twee jaar terug vond ik de oplossing. En die heette: Puma.
Schoenen van Puma zijn voor mij ideaal; een smalle leest, ze voldoen uitstekend, zijn net zo slijtvast (of niet, net hoe je het zien wilt) als andere merken en om voor mij duistere redenen spotgoedkoop. De nieuwste modellen zo rond de honderd euro.
Mijn laatste paar kostte iets van 50 euro.
Enne, daar heb ik een marathon (Marathon Enschede) op gelopen, verschillende halve marathons en 10 kilometer wedstrijdjes. Gewoon prima schoenen.

Mijn favoriete twee paren op de voorgrond, Puma’s. Het rechterpaar voor het snelle werk, het linkerpaar voor afstanden (oa marathon Enschede)

Niet altijd mooi
Ze zijn niet altijd even fraai, dat dan niet. Ik heb een paar gehad in Doe-Maar-groen-paars. Maar dat interesseert mij niet. Ik heb er PR’s op gelopen. En schoenen van andere merken zijn vaak ook om te huilen zo lelijk.

Doe met deze informatie wat je wilt, maar ik kan maar niet begrijpen dat je Puma schoenen bijna niet kunt kopen in Nederland. Je moet er echt naar zoeken.