Boze zwanen

Geplaatst door

In mijn eigen stadje – het pittoreske Hoorn – wordt elk jaar de marathon van Hoorn gehouden. Afhankelijk van het gelopen voorjaar, ren ik altijd wel mee op de tien, de halve of de hele. Dit keer was het de halve. Omdat de vorm goed aanvoelde was het plan om een PR proberen te lopen.

Temperatuur krijgt de schuld
Mijn beste tijd op de halve staat alweer twee jaar en – het valt niet te ontkennen – ik word ook een jaartje ouder. Dus als het nog een keertje gebeuren gaat om onder de 1.30 uur te eindigen moet ik wel opschieten. Een loop in eigen stad was dan natuurlijk ideaal. Ik hoefde niet vroeg op te staan en kon rustig ontbijten. En even na tien uur naar de start gedribbeld/gewandeld om naadloos in het startvak aan te schuiven. Direct de bekende praat met loopmaatjes van de loopgroep Hoorn.
“Heb je plannen?” “Het is wel warm, hè?” (dat was het inderdaad. Eigenlijk ideaal, wanneer je plannen mislukken, kun je altijd nog de temperatuur de schuld geven) “Nog pijntjes?” “Ik ben toch te hard van stapel gelopen, afgelopen woensdag tijdens de Wijkenloop.” “Vorig jaar in 1.34, dit keer 1.32 proberen.” En ga zo maar door.
Een beetje geheimtaal voor buitenstaanders, dat pré-start-lopers-geklets.
Ik hou ervan.

KNAL
Voorheen werd er bij deze loop héél letterlijk een startschot gelost. Op de oude vestingwal verscheen dan een kanon die door lieden in VOC kledij werd afgeschoten. Dat was een OORVERDOVENDE KNAL! Je had dan echt een paar minuten een tuut in je oren. Maar omdat de start verplaatst is naar een winkelstraat kan dat niet meer. Ik denk dat de ruiten uit de sponningen zouden vliegen. Eigenlijk wel jammer.

Net na de start

Kom niet aan mijn pullen!
Nu viel dus om half elf een bescheiden startschot en ging de meute los in het winkelgebied. Na een rondje door de historische binnenstad ging het richting dijk. Dat is een deel van het parcours wat ik als mijn broekzak ken. Ik heb al heel wat kilometertjes op die dijk liggen. Maar voor we de dijk op konden rennen, moest er nog wel een boze zwaan onder ogen worden gezien.
Een zwanenfamilie, compleet met zes of zeven jonkies wilde de weg oversteken. Precies op het moment dat de voorste groep lopers er aan kwam. Nu zijn zwanen geen katjes op zonder handschoenen aan te pakken. Vader en moeder waren het er volstrekt mee oneens dat een zooitje in kleurige kleding gestoken lopers hun plannen doorkruiste. Blazend en klappend met hun vleugels beschermden zij hun pullen tegen deze barbaren. Het was erg grappig om te zien dat iedereen met  respect om deze dieren – in een zo wijd mogelijke boog – heen renden. Goed gedaan mama en papa zwaan!

Langs de dijk

Mooi Hoorn
Op de dijk kon de loop echt beginnen. Geen krappe bochtjes of klinkerstraten meer. Na een kilometer of drie/vier voel ik vaak pas of het lekker gaat lopen. Jammergenoeg was dat dit keer niet het geval. De benen voelden niet fris en het was benauwd (altijd de omstandigheden de schuld geven). Bij het keerpunt werd duidelijk een PR er bij lange na niet in zou zitten. Tsja, het gaat niet altijd volgens plan.
Wat ik altijd leuk vind van een keerpunt is dat je de andere lopers die wat minder ver zijn, in de ogen kunt kijken. En omdat Hoorn mijn hometown is, kom je zo heel wat bekende lopers tegen en steek je elkaar een hart onder de riem. Na zo’n vijftien kilometer dijk kwam de oude binnenstad weer in het vizier.
Bij de Oosterpoort – een eeuwenoude toegang tot de stad – renden we de VOC-tijd weer binnen. Als inwoner stroomt er dan altijd weer een beetje trots gevoel door je lichaam. “Dit is míjn stadje en ik hou er van.”

Op het centrale plein zaten de dagjesmensen en toeristen al aan hun eerste biertje of glas witte wijn, terwijl de lopers voorbij stoven. Nog één krappe bocht over de kinderkopjes en in de verte zag ik de finishboog al staan. Dan een laatste inspanning en met opgeheven hoofd over de finish. Waar al een aantal snellere loopmaatjes de loop stonden te evalueren. Uiteindelijk nét onder 1.35 uur. Volgende keer maar weer een snellere tijd proberen. De aanhouder wint.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *