Over mij

Hardlopen is mijn passie. Misschien zelfs een leefstijl. Ik doe én laat er veel voor.
En dat met veel plezier.

Gek genoeg zag dat er een jaar of tien geleden nog niet zo uit.
Met frisse tegenzin liep ik twee keer per week een kilometer of tien over de dijk. Op doktersadvies, ik had een stressvolle baan en hardlopen zou me helpen een beetje te ontspannen.
Dat heb ik zo een jaar of vijf volgehouden, met moeite. Wat had ik er een schurfthekel aan.
En het was ook zo zinloos!

Tot het moment dat er nog iemand op mijn werk nodig was om een team aan te vullen.
Dat team deed mee aan een zorgmarathon in estafette vorm. De bedoeling was om met z’n tienen een hele marathon te lopen. Dus ruim vier kilometer de man/vrouw.
En daarbij bleek dat ik redelijk hard kon lopen. Ik had me nog nooit met iemand gemeten en had er oprecht geen idee van. Iedereen zei tegen me dat ik ‘iets’ met dat hardlopen moest gaan doen.
Maar ja; wát dan?

Na een beetje zoekwerk bleek dat er bij mij achterin de straat vier keer per week een loopgroep trainde. Ook daar had ik geen idee van. Schoorvoetend meldde ik mij op een woensdagavond bij de opvangcommissie (voor nieuwe leden) om eens een paar trainingen mee te doen. Om eens uit te proberen of het iets voor mij was.
En daar ging een wereld voor mij open.
Warming-up? Loopscholing? Interval? Zones? PR’s? Wedstrijden?
Er werd een soort jargon gesproken wat ik maar vaag kon plaatsen.
Maar mijn interesse was gewekt en enthousiast meldde ik mij, na een paar weken uitproberen, aan als lid.
En toen sloeg de vlam in de pan…